- Szczegóły
- Kategoria: Wojna cywilizacji
Kilka dni temu Rosja został oskarżona (przez syryjskich dziennikarzy) o użycie bomb fosforowych. Co prawda nie ma dowodów na to, kto to zrobił (bomby takie ma między innymi Syria i Izrael), ale jeśli nagrania filmowe są autentyczne, to na pewno doszło do złamania konwencji ograniczającej stosowanie takiej broni.
Do pogwałcenia konwencji genewskiej doszło także po zestrzeleniu rosyjskiego samolotu SU-24: Gdy tureckie rakiety trafiły w rosyjski bombowiec, jego załoga katapultowała się. Już podczas opadania na spadochronach Rosjanie zostali ostrzelani przez bojowników Państwa Islamskiego. „Pierwszy pilot został ranny w powietrzu i dobity na ziemi” - cytuje słowa rosyjskiego dyplomaty Aleksandra Orłowa portal Rambler.ru.
Drugiemu pilotowi udało się wylądować i uciec. Poszukiwali go zarówno Rosjanie, jak i Syryjczycy. Tym ostatnim udało się odnaleźć lotnika i przewieźć bezpiecznie do rosyjskiej bazy w prowincji Latakia.
Strzelanie do ratujących życie pilotów jest w świetle prawa międzynarodowego zwykłym morderstwem.
- Szczegóły
- Kategoria: Krótko
W Izraelu odbyły się wybory do Knesetu. Według sondaży nie przyniosły one wyraźnego zwycięzcy. Spodziewany przełom może nie nastąpić. Oficjalne wyniki będą znane dopiero za tydzień.
Z uwagi na wskazywaną w sondażach równowagę sił, mobilizacja wyborców była wyjątkowo duża. Najważniejszym elementem kampanii były stosunki żydowsko-palestyńskie. Jak donosi prasa: na wybory do Izraela przyleciały z zagranicy tysiące osób, tylko po to, żeby oddać głos w wyborach. Do udziału w głosowaniu zachęcają m.in. obecni na ulicach Jerozolimy wolontariusze z ruchu politycznego V15, którzy nie popierają żadnej z partii.
Ta informacja nabiera znaczenia w świetle wieści z USA. Prawo izraelskie nie pozwala na finansowanie partii zza granicy. Niemniej amerykańscy Republikanie tradycyjnie wspierają prawicowy Likud. Według Fox News zdominowany przez nich Kongres bada oskarżenia pod adresem Obamy, że wsparł V15. Ruch V15 (skrót od Victory 2015)jest powiązany z organizacją non-profit OneVoice. Podobno Departament Stanu USA przekazał tej organizacji dotację wwysokości 350 tys. dolarów. Te pieniądze miały trafić do V15 i pozwoliły na zatrudnienie Jeremy Birda, który jest uważany za jednego z twórców sukcesu Obamy. Wolontariusze V15 którzy według polskich dziennikarzy nie popierali żadnej partii wzywali do zmiany (głosili też hasła „zmiany” przywództwa). Słowo „zmiana” (ang. "Change"), to słowo-klucz, będące głównym motywem kampanii Obamy. Biały Dom twierdzi, że Bird działa na własną rękę.
To bardzo przypomina kluczową dla historii Polski kampanię z roku 2007, gdy Leszek Balcerowicz i jego FOR „zmieniali Polskę” nie bacząc na ciszę wyborczą. Ale „błogosławiony” Leszek B. nie podlega władzy żadnej parlamentarnej komisji.
foto: PAP/EPA/JIM HOLLANDER
- Szczegóły
- Kategoria: Monitor gospodarczy
Działalność Martin Shkreli można porównać do szmalcownictwa, czyli wymuszania „okupu” od ludzi których życie jest zagrożone. Człowiek ten wsławił się tym, że kupił producenta leku ratującego życie i podwyższył jego cenę o 5 tysięcy procent. Podobno już wkrótce może pojawić się konkurencyjny lek w cenie 1 dolara.
Ta historia skłania do kilku refleksji:
1. To kolejne potwierdzenie, że finansiści (Martin Shkreli jest byłym menadżerem funduszy hedgingowych) to zakała ludzkości.
2. Pojawienie się taniej konkurencji pokazuje, że wolny rynek potrafi radzić sobie z takimi dewiacjami.
3. Istnieją jednak silne bariery, które choć mają swe uzasadnienie merytoryczne, utrudniają konkurencję. W tym wypadku chodzi o drogie atesty FDA (amerykańskiej Agencji Żywności i Leków), której nowy lek nie będzie miał.
4. Wyobraźmy sobie, że jakiś ratujący życie lek jest na tyle unikalny, że nie można go zastąpić bez naruszania patentów. Co wtedy? Jest to jaskrawy dowód na to, że prawo patentowe może być niezwykle groźne. Restrykcyjne jego stosowanie w USA prowadzi zresztą do wielu patologii. Tym bardziej Europa powinna unikać jego wprowadzenia poprzez traktat TTIP.
- Szczegóły
- Kategoria: Monitor gospodarczy
Portal businessinsider.com opublikował spis 10-ciu najbardziej szalonych technologicznych teorii spiskowych:
-
Rząd USA i kampanie naftowe blokują rozwój elektrycznych samochodów.
-
Rządowy projekt HAARP umożliwia wywoływanie trzęsień ziemi (takie oskarżenia pojawiają się m.in. przy okazji tsunami).
-
Żarówkowy spisek. Oskarża się koncerny produkujące żarówki o to, że specjalnie tworzą produkty nietrwałe. Producenci filmu „Żarówkowy spisek (Light Bulb Conspiracy)” podają przykład żarówki, która od stu lat oświetla bazę straży pożarnej.
-
Amerykańska armia potrafi uczynić statki niewidocznymi. Ta teoria jest dobrze znana pod nazwą „Eksperyment Filadelfijski”
-
Manipulowanie umysłami. Nie chodzi przy tym o zwykłe pranie mózgu, jakie na co dzień robią polskie media, ale o pełną kontrolę. Zobacz obszerny artykuł „Agenci-psi-psychotroniczne”
-
Podobno IBM oszukiwał w słynnym meczu ich komputera Deep Blue z mistrzem szachowym z 1997 roku.
-
Nowe telewizory cyfrowe mogą służyć do inwigilacji widzów.
-
Prawie darmowa energia. Ponoć istnieją teoretycznie metody uzyskania bardzo taniej energii. Najsłynniejszą z nich jest zimna fuzja., która jednak została zweryfikowana negatywnie.
-
Silnik magnetyczny działający bez zasilania. Jak wiadomo perpetuum mobile nie istnieje, a strony takie jak ta, są dziełem ignorantów. A jednak...
-
Podobno Microsoft ukrył w znakach "Wingdings" antysemickie komunikaty związane z zamachem na WTC 11/09. Napis NYC po zmianie czcionki na Windings wygląda następująco:
Czy tworzenie takich zestawień nie jest czystą erystyką? Naciągane interpretacje znaków graficznych obok dość oczywistego spadku trwałości produktów pozwala na przejście do porządku dziennego nad ważnym problemem.
Tymczasem można wskazać wiele podobnych teorii, które zostały potwierdzone. W Polsce przez dłuższy czas nikt nie dowierzał Lucjanowi Łągiewce, który wynalazł bezpieczny zderzak. Tymczasem niedawno zaczął on produkcję swoich urządzeń na rynek (mimo, że naukowcy nadal nie potrafią wyjaśnić jak to działa).
Znany jest przykład języka Smalltalk, który utajniono na wiele lat, gdy zauważono, że może zrewolucjonizować przemysł softwerowy.
Dyskredytowanie różnych rozwiązań bez wchodzenia w merytoryczną treść jest często spotykane wśród ekonomistów. Na początku transformacji były różne pomysły rozwoju polskiej gospodarki. Argument wydętych warg wyrażających pogardę dla spiskowców bywał jedynym jaki przedstawiono.
- Szczegóły
- Kategoria: Wojna cywilizacji
Atak na redakcję satyrycznego pisma w Paryżu został uznany za akt terroru. W tej sytuacji trudno uciec od pytań o sens tych zdarzeń.
Zazwyczaj wobec śmierci niewinnych ludzi (niewinnych przynajmniej w tym sensie, że ich śmierć nie ma związku z ich działaniem), jedyną akceptowalną reakcją jest wyrażenie żalu lub oburzenia wobec sprawców. Utarło się nawet powiedzenie: „ciszej nad tą trumną”. Na refleksję jest czas później - po pogrzebie. Jednak w dobie pędzących niusów, później następują inne wydarzenia, przykuwające powszechną uwagę. Jakiś polityk korzysta z wróżki, innemu przemówienia pisze obcy dyplomata, jeszcze inny wykorzystuje stanowisko do reklamowania ciuchów – kto ma w nawale takich „wiekopomnych zdarzeń” czas by myśleć o dniu wczorajszym..... :-(.
Korzystajmy więc z chwili powszechnego oburzenia....
1. Chyba nie warto zwracać uwagi na to, co mówią „gadające głowy” w telewizji. Nawet jeśli pojawi się między nimi człowiek autentyczny, to skonfundowany dziennikarz szybko odbierze mu głos. Anonimowość internetu (nieważne - na ile prawdziwa) ma w tym wypadku pewne zalety - pozwala poznać autentyczne reakcje osób, które coś skłoniło do napisania komentarza. Komentarze te można z grubsza podzielić na trzy grupy:
-
Wyrażenie oburzenia: na terrorystów, na islam, albo bardziej generalnie – na religijnych fanatyków.
-
Refleksje ludzi o prawicowych poglądach, w których prócz potępienia czynu pojawia się krytyka działalności „satyryków”.
-
Polemika z prawicą. A raczej jej brak, który jak zwykle zastępują epitety w rodzaju „PISdzielcy”, „PISmatołki” albo po prostu „PIS stulic mordy !” (na podstawie komentarzy pod artykułem w Dzienniku”).